Handreiking verpleeg­huizen in coronatijd: van bezoek naar sociaal contact

Geplaatst op 13 januari 2021

De landelijke handreiking ‘Bezoek en sociaal contact; corona in verpleeghuizen’ start bij de wensen van bewoners en naasten. Familie is meer dan bezoek. En de deuren gaan niet meer automatisch op slot als er corona in het huis is. De cliëntenraad heeft een belangrijke stem bij het beleid rondom bezoek en sociaal contact op iedere locatie.

Dit artikel verscheen in de wintereditie van Zorg & Zeggenschap, het tijdschrift dat LOC ieder kwartaal uitbrengt.

In het voorjaar van 2020 ondervonden alle verpleeghuizen in Nederland de gevolgen van corona. Alle verpleeghuizen – doordat er geen bezoek meer mocht komen. Een aantal huizen doordat er helaas bewoners, vrijwilligers en medewerkers ziek werden of overleden. Er was veel angst en verdriet onder medewerkers, bewoners, naasten en vrijwilligers. Corona verspreidde zich snel. Het kabinet heeft er toen voor gekozen landelijke maatregelen te nemen, zoals het bezoekverbod.

Geleerde lessen

In de eerste helft van 2020 lag de nadruk vooral op veiligheid. Het beleid was gericht op het voorkomen dat bewoners besmet werden met het coronavirus. Dat leverde schrijnende situaties op bij bewoners en naasten. Zij konden elkaar maandenlang niet zien. Medewerkers deden hun uiterste best om binnen de beperkingen van een bezoekverbod aandacht aan de bewoners te besteden. We hebben als LOC gemerkt dat landelijke maatregelen geen rekening hielden met lokale verschillen. Het maakte immers een groot verschil of een huis in een regio lag met veel besmettingen of juist niet. Het ene gebouw is het andere niet. En de mensen zijn heel verschillend. Ook hebben we gezien dat een bezoekverbod geen recht doet aan de rollen die naasten in het leven van bewoners vervullen. Zij horen bij de bewoner en zijn geen bezoek. Zij zijn van essentiële betekenis in het leven van de bewoner. Daarnaast verrichten naasten ook vaak zorgtaken.

“Het bezoekverbod leverde schrijnende situaties op bij bewoners en naasten”

Handreiking

In het voorjaar is een handreiking ontwikkeld hoe na de volledige sluiting van verpleeghuizen mensen langzaam weer naar binnen mochten. In het najaar is er een nieuwe handreiking gekomen. Deze handreiking is een hulpmiddel voor bestuurders/managers, cliëntenraden, personeelsvertegenwoordiging (ondernemingsraad, verpleegkundige adviesraad) en de behandelaar. Zodat zij met elkaar het gesprek kunnen voeren hoe te handelen in deze coronatijd. En daarover per locatie een plan kunnen maken. Waarbij het gesprek niet alleen over een bezoekregeling gaat, maar breder over leven en wonen in het verpleeghuis in coronatijd. Uitgangspunt is dat iedere locatie start met het inventariseren van de wensen van bewoners en naasten. Vervolgens een plan per locatie maakt. En ten slotte kijkt hoe de organisatie als geheel daarbij kan helpen. Dus écht een plan waar de wensen van bewoners en naasten de basis vormen.

Rol cliëntenraad

Bij het vaststellen van een plan over bezoek en sociaal contact in verpleeghuizen is de cliëntenraad een belangrijke partner. De cliëntenraad vertegenwoordigt de bewoners van het verpleeghuis en behartigt hun belangen. De cliëntenraad is betrokken bij alle belangrijke besluiten van het verpleeghuis. De betrokkenheid bij het plan ligt bij de lokale cliëntenraad, omdat het een besluit voor de locatie betreft. Als er een centrale cliëntenraad aanwezig is, kan deze de lokale cliëntenraden ondersteunen.

Voorbereiding cliëntenraad

De cliëntenraad maakt zelf de afweging hoe de raad aankijkt tegen bezoek en sociale contacten op de locatie. Deze afwegingen worden binnen de cliëntenraad besproken. Daarnaast kan de cliëntenraad een uitvraag doen bij bewoners en naasten hoe zij hier tegenaan kijken. De cliëntenraad kan een oproep doen via het verpleeghuis om meningen en ervaringen te delen. Vaak zijn naasten lid van de cliëntenraad. Zij kunnen ook andere naasten benaderen. Mede op basis hiervan kan de raad vervolgens een eigen afweging maken. En het gesprek voeren met de zorgorganisatie, personeelsvertegenwoordiging en de behandelaars.

Gesprek binnen de zorgorganisatie

De zorgorganisatie stelt het plan op, in samenspraak met de cliëntenraad, personeelsvertegenwoordiging en de behandelaar. De cliëntenraad kan één lid als vertegenwoordiger afvaardigen om deel te nemen aan dit gesprek. Deze persoon heeft intern beraad gevoerd met de andere leden van de raad en kan zo het perspectief van bewoners en naasten meenemen.

Instemmen met het plan

De cliëntenraad moet instemmen met het plan. De raad kijkt daarbij in het bijzonder naar de gevolgen voor bewoners en naasten. Het kan handig zijn daarover al af te stemmen met de personeelsvertegenwoordiging. Bij het lezen van het plan kan de cliëntenraad de volgende vragen stellen:
• Staan in het plan de belangrijke uitgangspunten en elementen voor bewoners en hun naasten benoemd?
• Is duidelijk welke afwegingen zijn gemaakt om tot een balans tussen veiligheid en kwaliteit van leven te komen?
• Is in het plan helder beschreven wat de regels voor bezoek en sociaal contact zijn, voor wie en wanneer de regels gelden en onder welke voorwaarden?
• Is er een handelwijze afgesproken wanneer medewerkers en naasten het niet met elkaar eens zijn over de juiste maatregelen?

Evalueren en bijstellen

Het contact met de achterban is erg belangrijk. De cliëntenraad kan continu vragen wat de ervaringen van mensen zijn rond bezoek en sociaal contact. En deze ervaringen delen met de zorgorganisatie. Op basis daarvan kan het plan later aangepast worden, als de omstandigheden daarom vragen of de locatie daar bewust voor kiest.

“Bij het plan over bezoek en sociaal contact heeft de lokale cliëntenraad een cruciale rol”

Rol LOC

LOC heeft een grote rol gehad bij de totstandkoming van beide handreikingen. En ook bereikt dat veel punten die we hebben ingebracht in de handreiking terecht zijn gekomen. Zoals:
• uitgaan van maatwerk in plaats van het sluiten van huizen;
• een plan per locatie in plaats van per concern;
• familie als naasten zien en niet meer alleen als bezoek;
• een essentiële rol en instemmingsrecht voor cliëntenraden in het plan per locatie;
• de mogelijkheid om desgewenst weer te kunnen/gaan wandelen.

De handreiking ‘Bezoek en sociaal contact; corona in verpleeghuizen’ is hier te downloaden.

Meer lezen

Download artikel als PDF

Lees meer artikelen over:

Praat mee! (5)

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

13 dagen geleden

VAN WAARDEVOL NAAR WAARDELOOS
 
Sinds april 2020 publiceer ik artikelen over de onrechtmatige opsluiting van bewoners van o.a. verpleeghuizen.
Let wel, ik heb het niet over het bezoekverbod. Dit verbod was verwoord in de noodverordeningen van de veiligheidsregio’s en kon steunen op relevante wetgeving. Daarentegen opsluiting, het niet naar buiten mogen, isolatie, etc. van bewoners van verpleeghuizen was/is in geen enkele wet- of regelgeving te vinden. Wetgeving die dit mogelijk maakt is tot op heden door de regering nog niet in stelling gebracht (denk o.a. aan relevante artikelen van de Wet Publieke Gezondheid of  het afkondigen van de noodtoestand en daarmee samenhangende wetgeving).
Lang dacht ik dat ik een roepende was in de woestijn. Mede gesteund door correspondentie met gezaghebbende hoogleraren (o.a. de professoren I. Helsloot en M. Olde Rikkert) werd ik gesterkt in mijn mening dat de opsluiting van bewoners van verpleeghuizen en andere zorginstellingen onrechtmatig was.
Toen het bezoekverbod werd afgekondigd heeft ActiZ haar leden van informatie voorzien, ondermeer met een Q & A, d.d. 22 maart 2020. In deze Q & A meldt ActiZ o.a. dat:

Familie een bewoner niet mee naar huis mag nemen;
Bewoners het verpleeghuis niet mogen verlaten;
Om te voorkomen dat bewoners naar buiten gaan de buitendeur op slot kan;
Als familie toch een bewoner mee naar huis neemt, deze bewoner niet terug kan naar het verpleeghuis.

Vrijwel alle verpleeghuizen (een klein aantal negeerde terecht de aanwijzingen van ActiZ) volgden deze aanwijzingen. De totale isolatie van bewoners van verpleeghuizen was daarmee een feit. Een isolatie die in geen enkele tot op heden toegepaste wet- of regelgeving is te vinden. Ik heb dan ook ActiZ regelmatig verzocht mij te duiden op basis van welke regelgeving zulke ingrijpende aanwijzingen konden worden geven aan de hand van de volgende vragen:
– op welke wettelijke basis heeft ActiZ bepaald dat de buitendeur op slot kon gaan om te waarborgen dat bewoners binnen bleven;– op welke wettelijke basis heeft ActiZ bepaald dat bewoners niet naar buiten (lees de openbare ruimte) mochten;– op welke wettelijke basis heeft ActiZ bepaald dat bewoners geen familie en/of naasten mochten bezoeken;– op welke wettelijke basis heeft ActiZ bepaald dat bewoners die handelden in strijd met de voorschriften niet meer naar binnen mochten?
Van ActiZ kwam geen antwoord. Sneller was de kamerbrief van de minister van 16 juli 2020 (‘Lessen verpleeghuizen met het oog op een 2e golf’). Daarin staat de volgende tekst: “Algemeen uitgangspunt is dat we vrijheden van mensen niet langer en sterker beperken dan noodzakelijk. Belangrijk om te benadrukken is dat ook ingeval bezoek onverhoopt moet worden beperkt, het ouderen vrij staat om de instelling te verlaten”.
Met het verschijnen van deze brief was het gevaar van een totale isolatie van bewoners van verpleeghuizen geweken.
Uiteindelijk spreek ik telefonisch de heer F. Hagelstein van Actiz (accountmanager Wonen en Zorg). Hij erkent dat er geen wettelijke basis was voor de isolatie van vele duizenden bewoners van verpleeghuizen. Hij meldt mij echter dat ActiZ de aanwijzingen niet heeft verzonnen maar dat het ministerie van VWS deze aanwijzingen heeft verstrekt aan ActiZ. Indien het voorgaande juist is, dan is ActiZ niet schuldig aan het aanzetten tot wederrechtelijke vrijheidsberoving, maar de verantwoordelijke minister.
Ook voor de minister geldt dat hij niet mag handelen in strijd met de wet, de minister heeft dit toch gedaan. Hij is daarmee schuldig aan een omvangrijke, grootschalige overtreding van de wet. Het is weer een minister die roept dat we ons aan de regels moeten houden, maar het zelf niet doet. Het gaat nu echter niet om geknuffel op een trouwerij maar om een daad waar bewoners van verpleeghuizen het slachtoffer van zijn geworden. Indien ActiZ haar bewering kan staven met bewijs dan is de minister schuldig aan het veroorzaken van een ernstig misdrijf.
Gezien het bovenstaande heeft ActiZ haar stoepje schoongeveegd. Wel blijft nog de vraag waarom ActiZ en het LOC, als organisaties met hopelijk ervaren medewerkers, niet onmiddellijk aan de bel hebben getrokken. Voorzien had kunnen worden dat de volledige isolatie van bewoners van o.a. verpleeghuizen rampzalige gevolgen zou hebben.
Helemaal schoon blijft het stoepje van ActiZ niet. De heer Hagelstein vertelde mij dat het terugkeerverbod van bewoners van verpleeghuizen door Actiz is verzonnen. Het was volgens ActiZ een logisch gevolg op de overige maatregelen. Het blijft echter het een rampzalige aanwijzing die in geen wet- of regelgeving is te vinden. Het LOC was braaf de spreekbuis van ActiZ.
Blijkbaar kunnen de minister en ActiZ het met elkaar wel vinden. Gezamenlijk de wet overtreden schept een band. Dat tienduizenden hulpbehoevende mensen hier het slachtoffer van zijn geworden is iets dat liever niet genoemd wordt. Ook in de recente Zorg & Zeggenschap (nr. 54) zwijgt het LOC over haar medewerking aan deze enorme blunder.
Het LOC staat voor waardevolle zorg. Het meewerken aan het opsluiten van tienduizenden hulpbehoevende bewoners van verpleeghuizen was niet waardevol maar waardeloos en beschamend. Een excuus aan al die slachtoffers (of nabestaanden) zou op zijn plaats zijn. Het LOC geeft op dit platform (als je goed zoekt) wel toe dat zij fouten heeft gemaakt, maar tot een openlijk spijtbetuiging is het niet gekomen.
De heer Hagelstein gaf mij te verstaan dat verdere actie van mijn kant geen zin had nu de opsluiting van bewoners van verpleeghuizen van de baan is. Met andere woorden, snel in de doofpot stoppen en niet meer naar kijken of over schrijven. Naar mijn mening heeft het wel zin. Nog steeds worden hulpbehoevende bewoners van verpleeghuizen onrechtmatig opgesloten. De vele duizenden slachtoffers van deze wetsovertreders hebben op zijn minst recht op een verklaring. Het LOC dient verantwoording af te leggen voor haar medewerking aan deze omvangrijke overtreding van de wet.
Hoe kan een cliëntenraad vertrouwen op de adviezen van het LOC nu het LOC haar onkunde heeft bewezen in een situatie waar juist deskundigheid werd gevraagd?
 
Resterende vragen:

waarom heeft ActiZ niet onmiddellijk tegen de aanwijzingen van de minister geprotesteerd;
ziet ActiZ in dat het door haar bedachte terugkeerverbod van bewoners van verpleeghuizen de onwettige isolatie van die bewoners heeft versterkt;
waarom heeft het LOC niet onmiddellijk tegen de aanwijzingen van de minister geprotesteerd;
waarom heeft het LOC haar daden niet openlijk betreurd en excuses gemaakt;
welke verklaring heeft de minister voor zijn uitzonderlijke en omvangrijke overtreding van de wet die duizenden hulpbehoevende mensen tot slachtoffer heeft gemaakt;
waarom heeft de minister pas in juli 2020 ingegrepen?

 
 

H. (Henk) W. Kompagne (Culemborg, januari 2021)

Reageer op dit bericht
Marthijn Laterveer 7 dagen geleden

Beste Henk,

Dank voor je reactie. We hebben er telefonisch al over gesproken. Maar hier ook op schrift mijn reactie. Half maart was er in heel Nederland grote paniek rond de corona. Er was een nieuw virus dat ook in verpleeghuizen zijn intrede deed. Het kabinet heeft toen besloten de deuren dicht te doen: zowel voor mensen die van buiten naar binnen kwamen als omgekeerd. In die tijd trokken cliëntenraden aan de bel dat ze zich grote zorgen maakten over corona in verpleeghuizen. Ze vroegen LOC daar iets aan te doen. LOC heeft er daarom toen mee ingestemd dat de deuren voor twee weken dicht gingen. Om de verspreiding van het virus een halt toe te roepen. Met daarbij het pleidooi om wel alternatieve vormen van contact te regelen. We kregen van het ministerie drie kwartier de tijd voor we een reactie moesten geven. Er was een noodsituatie en dan kun je twee dingen doen: reageren of weglopen van je verantwoordelijkheden. Wij hebben er voor gekozen wel te reageren. Om zo invloed uit te kunnen oefenen.

In de weken daarna kwam er honderden reacties van cliëntenraden en familieleden van bewoners. Mensen die smeekten om te zorgen dat de deuren weer open gingen. En mensen die smeekten de deuren dicht te houden, omdat ze bang waren hun naaste aan corona te verliezen. In dat spanningsveld hebben we vanaf eind maart voor maatwerk gepleit. Zodat per locatie betrokkenen konden kijken wat er mogelijk was. Steeds in een enorme hectiek en klemzittend tussen mensen die LOC opriepen voor of tegen open huizen te pleiten. We hebben naar alle eer en geweten geprobeerd daar recht aan te doen. Het was een erg ingewikkelde tijd, omdat je het eigenlijk nooit goed kon doen. 

Wij hebben vooral op basis van de signalen geprobeerd een passende reactie te formuleren. En liepen met onze roep om maatwerk voorop. We kregen van diverse kanten grote kritiek dat we dat durfden voor te stellen. Ik herken daarom niet dat LOC klakkeloos achter anderen aangelopen is. Integendeel. We hebben ons nek uitgestoken en kwamen vol in de wind te staan. In april hebben we het initiatief genomen om te regelen dat bewoners weer naar buiten mochten. Dat was toen nog niet geregeld en er was ook verzet tegen om dat te doen. Het is wel gelukt.

Zoals gezegd heeft LOC zijn nek uitgestoken. Maar je hebt gelijk dat we in alle hectiek onvoldoende oog hebben gehad voor de juridische kant. Daarin hebben we teveel op de woorden van de overheid vertrouwd. Met de wetenschap van nu zouden we dat anders doen. We zijn extra alert op zorgvuldige besluitvorming als zorgorganisaties bezoek en sociaal contact willen beperken. Zoals contact opnemen met zorgorganisaties, inspectie, het ministerie en landelijke brancheorganisaties. Ook jij houdt ons hier – samen met onder andere ook andere cliëntenraadsleden – scherp in.

Marthijn Laterveer

Reageer op dit bericht
1 dagen geleden

LOC VINDT DAT ZIJ TEVEEL OP DE WOORDEN VAN DE OVERHEID HEEFT VERTROUWD. MET DE WETENSCHAP VAN NU ZOU HET LOC HET ANDERS DOEN.
GEVOLG, DUIZENDEN BEWONERS VAN VERPLEEGHUIZEN ZIJN ONRECHTMATIG OPGESLOTEN.
 
 
 
Beste Marthijn,
 
Ook dank voor jouw reactie. Zoals ik je heb leren kennen, oprecht. Laat duidelijk zijn dat ik van mening ben dat het LOC niet heeft stilgezeten en aan de weg heeft getimmerd. Desondanks roept je reactie wel opmerkingen en vragen op. Om mijn reactie te nuanceren; wie timmert aan de weg hoort allemans gezeg.
 
 Je schrijft in de eerste alinea dat:”Het kabinet heeft toen besloten de deuren dicht te doen: zowel voor mensen die van buiten naar binnen kwamen als omgekeerd”. Inderdaad was er een bezoekverbod voor mensen die van buiten naar binnen wilden. Dit bezoekverbod kon steunen op relevante wetgeving en stond in de noodverordeningen van de veiligheidsregio’s.
 
Dat het kabinet besloten zou hebben de deur op slot te doen voor mensen die van binnen naar buiten wilden is een misvatting.
 
Uit de vele stukken die ik heb geschreven (met instemmende reacties van hoogleraren) en o.a. gepubliceerd op deze site is inmiddels wel duidelijk dat nooit in de noodverordeningen heeft gestaan dat bewoners van o.a. verpleeghuizen niet naar buiten mochten of anders gezegd, verplicht in quarantaine moesten. Om bewoners van o.a. verpleeghuizen te verplichten in quarantaine te verblijven is verschillende wetgeving voorhanden. Ondermeer de Wet Publieke Gezondheid biedt hier mogelijkheden voor. De voorzitter van het veiligheidsberaad, Hubert Bruls, heeft deze mogelijkheid genoemd in 1vandaag. Hij vond deze wetgeving lastig toe te passen gezien de vele juridische stappen die moeten worden ondernomen om een verplichte quarantaine te effecturen en effectief te houden. Deze juridische stappen zien op de rechtsbescherming van burgers. Ook bewoners van verpleeghuizen hebben recht  op rechtsbescherming. Het LOC heeft nagelaten bewoners van verpleeghuizen van deze rechtsbescherming te voorzien en dat is extra laakbaar juist omdat het om hulpbehoevenden gaat. Dat in de hectiek het LOC hier geen acht op heeft geslagen is voor rekening en verantwoording van het LOC. De opsluiting heeft zich vervolgens maanden voortgesleept. Waarom heeft het LOC vanaf april 2020 cliëntenraden niet gewezen op deze rechtsbescherming? Zeker is dat het LOC begin april 2020 over de nodige informatie beschikte. Informatie waaruit bleek dat de verplichte quarantaine onrechtmatig was. Het opsluiten van bewoners van verpleeghuizen was straf- en privaatrechtelijk strijdig met de wet op een ongekende schaal. Ook dat wist het LOC begin april 2020.
 
Marthijn, dat ik het LOC medeplichtig acht vind je blijkbaar een misvatting. Je schrift immers: “We kregen van het ministerie drie kwartier de tijd voor we een reactie moesten geven”. Het komt mij voor dat het ministerie het LOC onder druk heeft gezet (zou het OMT ook maar drie kwartier krijgen?). Echter van een ministerie mag en moet verwacht worden dat er zorgvuldig wordt gehandeld, zeker als het om zoiets essentieels gaat als vrijheid en rechtsbescherming van hulpbehoevende medemensen. Drie kwartier bedenktijd klinkt niet als zorgvuldig. Van het LOC mag verwacht worden dat zij zich niet onder druk laat zetten. Drie kwartier is geen redelijke termijn voor zo’n belangrijk onderwerp en kan niet als reden en/of excuus dienen voor beslissingen waaraan het LOC heeft meegewerkt.
 
Dat het LOC in een noodsituatie zich niet gaat oriënteren op wat wettelijk wel of niet kan en kiest voor handelen is wederom voor verantwoording van het LOC. Het gaat hier echter om zo’n belangrijke zaak met rampzalige gevolgen, dat uit evaluaties betreffende dit onderwerp moet blijken of deze reden als verontschuldiging kan dienen. Het bevreemdt mij dat over alles wat het afgelopen jaar is geschreven over dit onderwerp door het LOC dit cruciale onderwerp niet aan de orde komt. Wanneer is het LOC van plan dit aan de orde stellen? Mij lijkt dat het moment, door de onderhavige bijdrage van jou, is aangebroken!
 
Het gaat hier niet om een rechtsregel die ergens in de krochten van onze gecompliceerde wetgeving staat. Het gaat hier om een inbreuk op grondrechten (artikel 15 lid 1 grondwet: Buiten de gevallen bij of krachtens de wet bepaald mag niemand zijn vrijheid worden ontnomen). Dat het ministerie heeft voorgesteld bewoners van verpleeghuizen voor (nota bene) onbepaalde tijd op sluiten werpt een heel bijzonder en zeer verontrustend beeld. Je schrijft dat het LOC in alle hectiek onvoldoende oog heeft gehad voor de juridische kant en dat het LOC met de wetenschap van nu het anders zou doen.
 
 Als reden geef je:
 
 Daarin hebben we teveel op de woorden van de overheid vertrouwd”.
 
Marthijn, wij moeten als burgers kunnen vertrouwen op het handelen van de overheid. De overheid heeft in een noodsituatie misbruik gemaakt van dit vertrouwen van het LOC met mensonterende gevolgen. Nogmaals een zeer verontrustend beeld. Van de overheid mag en moet verwacht worden dat binnen de wet wordt gehandeld, in het bijzonder in een noodsituatie.
 
 
 
Overige vragen:
 
Waar vind ik het door jou genoemde kabinetsbesluit?
 
Als lid van diverse cliëntenraden ben ik belanghebbende bij dit teveel vertrouwen op de woorden van de overheid. Het LOC behartigt immers ook mijn belangen. Ik meen dus te mogen vernemen welke woorden de overheid heeft gebruikt.  Marthijn, wil je zo vriendelijk zijn aan mij, als persoon wiens belangen het LOC dient, te verwoorden wat de overheid heeft gemeld waardoor teveel op die woorden door het LOC is vertrouwd en wie waren daarbij?
 
 
Wat gaat het LOC doen, of liever nog, al heeft gedaan, aan het feit dat het LOC bij zo’n belangrijk onderwerp (belangrijker valt bijna niet te bedenken. Er zijn doden gevallen door de veroorzaakte eenzaamheid!) te veel op de woorden van de overheid heeft vertrouwd?
 
Voelt het LOC zich voor schut gezet en/of misbruikt door de woorden van de overheid?
 
Blijkbaar was er een overeenkomst tussen het LOC en het ministerie om bewoners van verpleeghuizen twee weken op te sluiten. Deze twee weken zijn maanden geworden. Wat heeft het LOC gedaan om het ministerie te houden aan de afspraak van die twee weken?
 
Wat zou het LOC, met de wetenschap van nu, anders hebben gedaan in het contact met het ministerie?
 
Er zijn vele belangenorganisaties die zichzelf de eer gunnen van het beëindigen van de opsluiting. Welk initiatief heeft het LOC naar voren gebracht en aan wie geadresseerd, waardoor dankzij het LOC bewoners weer naar buiten konden?
 
Wat heeft het LOC gedaan om cliëntenraden te informeren alvorens zich te binden aan de woorden van de overheid?
 
 
mr. H. (Henk) W. Kompagne (Culemborg, januari 2021).
 
 
PS
 
Ik hoop dat duidelijk is dat ik niet tegen een verplichte quarantaine ben.  Ik ben er tegen dat dit is gebeurd zonder deugdelijke onderbouwing en rechtsbescherming. Met de nieuwe variant van het virus sluit ik niet uit dat vergaande maatregelen noodzakelijk zijn, maar dan wel op basis van wetgeving, de daarbij behorende rechtsbescherming en de geraadpleegde zeggenschap van bewoners.
 
Laten we hopen dat de vaccinatie van bewoners en medewerkers sneller gaat dan het virus!
 
HK
 

Reageer op dit bericht
Douwe Dronkert 47 minuten geleden

Beste Henk,

Ter informatie laat ik je graag even weten dat Marthijn op dit moment met vakantie is en niet bereikbaar/in de gelegenheid om te reageren totdat hij weer terug is – volgende week.

Met hartelijke groet

Reageer op dit bericht

Deelnemers

Alle deelnemers

Nieuwsbrief

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.